Tanie noclegi Czocha - Farma pod Wulkanem

Idź do spisu treści

Menu główne:

 
Historia Miasta i Regionu

Leśna, miejscowość położona na pograniczu śląsko-łużyckim, w pobliżu granicy z Czechami, uzyskała prawa miejskie przed 1329 rokiem.
W okresie powojennym główną zmianą w dotychczasowej strukturze miasta była realizacja wielorodzinnego osiedla w południowej części obszaru śródmiejskiego. Pomimo pewnego przeskalowania – osiedle składa się z budynków pięciokondygnacyjnych, tylko częściowo zniszczyło ono pierwotną strukturę miasta i na szczęście nie objęło rynku. Aktualnie największą wartością historyczno-kulturową miasta jest rynek z ratuszem i kompletną zabudową pierzei, częściowo starszą (z XVII wieku) – w układzie szczytowym, z podcieniami, częściowo młodszą, XIX-wieczną, lecz dostosowaną gabarytami i detalami do charakteru zespołu oraz zabudową przyległych ulic (Sienkiewicza i Żeromskiego), a także kościół pw. Chrystusa Króla z XVI wieku.
W centrum Rynku stoi budynek ratusza miejskiego z 1699 roku przebudowany w 1779 roku oraz w połowie XIX w. Godne uwagi są również dwa kościoły – parafialny św. Jana Chrzciciela - z lat 1852- 1853, osadowiony na górce obok cmentarza. Drugi – to kościół poewangelicki – Chrystusa Króla. Obecny jego kształt pochodzi z lat 1709 – 1719. W ściany zewnętrzne kościoła wmurowano Nagrobki rycerskie z lat 1551 – 1700. Ponadto w ścianie zewnętrznej obok zakrystii ustawiony jest krzyż pokutny z wyrytym narzędziem zbrodni.
Pierwsze wzmianki o Leśnej pochodzą z 1144 roku. Prawa miejskie nadał w 1329 roku książę Henryk Jaworski. XV w. w wyniku wojen husyckich, epidemii, pożarów i powodzi nie był dla mieszkańców Leśnej szczęśliwym okresem. Wzrost zamożności nastąpił w XVII – XIX w., kiedy to rozwijała się produkcja sukna i płótna. Wyroby miejscowych rzemieślników znane były nawet w tak odległych krajach jak: Hiszpania i Portugalia. Po drugiej wojnie światowej odebrano Leśnej prawa miejskie nadając je ponownie w 1962 roku.
 
Atrakcje w okolicy Leśnej

Kolej Gondolowa 
Świeradów - kolej gondolowaŚwieradów Zdrój - najnowoczesniejsza kolej gondolowa w Polsce. Można wjechać z rowerami a potem zjechać jedną z kilku ścieżek rowerowych podziwiając piękne widoki
więcej: http://www.kolejgondolowa.pl/

Wolimierz
Teatr "Klinika Lalek"
więcej: http://www.klinikalalek.art.pl/

Lubomierz
Zespół budynków klasztoru sióstr Benedyktynek Kościół św.Maternusa - gdzie po bokach ołtarza umieszczono przeszklone trumny z relikwiami świętych Benigmusa i Wiktora.
Muzeum Kargula i Pawlaka – co roku w sierpniu gromadzi tysiące gości Festiwal Filmów Komediowych, na którym obecne są gwiazdy polskiego kina.
więcej: http://www.lubomierz.com/


Gryfów Śląski
Ruiny Zamku Gryf - Zamek stanowił ważny punkt obronny kraju przed najazdami Czechów. Z górnego poziomu rozciąga się piękny widok na dolinę Kwisy, Góry i Pogórze Izerskie oraz Karkonosze. Kościół parafialny św.Jadwigi – w środku epitafium rodziny Schaffgotsów, postacie naturalnej wielkości wykuto w piaskowcu.
Kościół Matki Boskiej Ostrobramskiej – znajduje się tu piękna chrzcielnica, tryptyki ołtarzowe, renesansowa ambona, drewniane epitafia.Jezioro Złotnickie – dla wędkarzy i miłośników sportów wodnych.
więcej: http://www.gryfow.pl/

Pilchowice
Zapora Wodna Pilchowice - druga co do wysokości( 62 m) po solińskiej zaporze na Sanie i druga co do wieku zapora w Polsce. Jest to najwyższa w naszym kraju zapora kamienna oraz łukowa. Jednocześnie z zaporą zbudowano linię kolejową, która uważana jest za jedną z bardziej malowniczych tras w Polsce.

Świeradów Zdrój
Dom Zdrojowy z 45 metrową wieżą i najdłuższą halą spacerową w Polsce
więcej: http://www.swieradowzdroj.pl/

Szklarska Poręba
  • Dom Garharta i Carla Hauptmannów
  • Dom Jana Sztaudyngera
  • Kościół p.w. Bożego Ciała oo. Franciszkanów
  • Kościół cmentarny
  • Wodospad Kamieńczyk
  • Cały szereg wyciągów narciarskich
  • dla dzieci : Dinopark
więcej: www.szklarskaporeba.pl

Park dinozaurów,
wspaniała rodzinna wycieczka na cały dzień do Niemiec.Jest to największy u naszych sąsiadów park dinozaurów w lesie z jeziorem a obok park miniatyl i gigantyczny labirynt z zywopłotu
www.saurierpark.de

 
 

noclegi Świeradów

 
 
 
 
 
 
 
Krajobraz

Obszar chronionego krajobrazu
Uchwałą XXXVII/339/93 Rady Miejskiej Gminy Leśna z dnia 29.06.1993 r. utworzony został obszar chronionego krajobrazu obejmujący najbliższe otoczenie najcenniejszych pod względem krajobrazowym i przyrodniczym terenów Kwisy w rejonie miasta Leśna i wsi Stankowice, Złotniki Lubańskie i Złoty Potok. Obszar chronionego krajobrazu w
całości wchodzi w skład planowanego Leśniańsko-Złotnickiego Parku Krajobrazowego.

Obiekty planowane do objęcia ochroną prawną
Na obszarze gminy występują obszary cenne pod względem przyrodniczym, które zostały wyróżnione w inwentaryzacji przyrodniczej. Należą do nich następujące tereny:
1.Las Miłoszowski i Góra Bobrzycka 380 ha
2.Kompleks Leśny i Dolina Potoku Bruśnik 210 ha
3.Przełomowy odcinek Kwisy 175 ha
4.Wąwóz Kwisy k. Złotnik Lubańskich 102 ha
5.Wulkany 125 ha
6.Łąki k. Pobiednej 57 ha
7.Dolina Grabiszówki 38 ha
8.Las Bukowy na Górze Liściastej 25 ha
Ponadto na terenie gminy planuje się utworzenie Leśniańsko-Złotnickiego Parku Krajobrazowego wokół jezior zaporowych na rzece Kwisie. Obszar tego parku na terenie Miasta i Gminy Leśna zajmowałby powierzchnię ok. 800 ha położoną w Kościelniku Górnym, Złotnikach Lubańskich, Złotym Potoku i mieście Leśna

Przyroda
Na terenie miasta i gminy Leśna znajduje się 14 pomników przyrody, z czego 12 dotyczy przyrody ożywionej, a 2 –nieożywionej. Pomniki przyrody ożywionej to drzewa, które wyróżniają się z otoczenia ciekawą formą, rozmiarami, czy wiekiem. Najwięcej z nich – pięć znajduje się na terenie przedszkola w obrębie Smolnik, a trzy wokół zamku"Czocha” w Stankowicach – Suchej. Również trzy pomniki przyrody ożywionej znajdują się na terenie miasta Leśna. Dwa obiekty są pomnikami przyrody nieożywionej. Są nimi wulkaniczne stożki zbudowane ze skały bazaltowej, położone na południowy zachód od Leśnej, na terenie obrębów wiejskich: Smolnik (Stożek Perkuna) i Miłoszów

(Stożek Światowida), w odległości około 800 m od siebie.

 
 
 
 
 
 
Zamek Czocha

Położone w wioseczce Sucha tuż nad Jeziorem Leśniańskim zamczysko Czocha, to niewątpliwie sztandarowy hit turystyczny Pogórza Izerskiego. Od czasu, gdy obiekt przestał z początkiem lat 90-tych odstraszać przybyszów funkcją niedostępnego wojskowego domu wypoczynkowego, odzyskał wreszcie należne mu miejsce pośród sudeckich atrakcji.
Powabu dodają mu legendy i tajemnice, o których przez 50 lat nie wolno było pisać.

Od cisów do Czochy
Jak przypuszczają historycy, na miejscu obecnego zamku istniał gród. Jego nazwa prawdopodobnie wiązała się z licznie występującymi w okolicy cisami, co potwierdzałaby jedna z późniejszych nazw zamku – Cissa. Inni badacze wskazują jednak na wymienianą w 1329 roku w odniesieniu do tego zabytku nazwę castrum Caychow, co spolszczano jako Czajków i lansowano jeszcze do niedawna. Jak było naprawdę nie dowiemy się zapewne nigdy. Faktem jest, iż na przestrzeni stuleci z Cisy i Caychowa zrobiła się Tzchocha, a po wojnie Czocha. Zamek jako taki wybudowany został prawdopodobnie w połowie XIII wieku. Jedni przypisują jego założenie królowi czeskiemu Wacławowi II, inni - Wacławowi III, a jeszcze inni brandenburskim margrabiom Askańczykom. Najczęściej spotyka się jednak wersję o królewskiej proweniencji zamczyska. Pierwsze dziesięciolecia Czochy, to funkcjonowanie obronnej placówki na granicy Łużyc z polskim Śląskiem. Wtedy zamek posiadać miał trzy kondygnacje, kamienną wieżę i mnóstwo zakamarków. Później jednak, wraz z uzależnieniem się Śląska od korony Czeskiej, budowla straciła tę funkcję, stając się po prostu wspaniałą rezydencją. Kilkanaście lat władał nim, jak i sporą częścią Łużyc Górnych, piastowski książę Henryk Jaworski, żonaty z córką czeskiego króla Wacława II, Agnieszką. Potem twierdza przechodziła z rąk do rąk ważnych, głównie łużyckich rodów. Najdłużej w jego historii zapisał się ród łużyckich magnatów von Nostitz. Nostitzowie objęli Czochę w 1453 roku i władali tutaj z przerwami przez 250 lat. Jeden ze słynniejszych Nostitzów, Krzysztof, przeszedł do historii jako inicjator poszukiwań złota oraz pan troszczący się o los swych podwładnych, były to przecież niespokojne czasy wojny 30-letniej; pozostałościami eksploracji są Złotniki i Złoty Potok. Wtedy, w pierwszej połowie XVII wieku umocniono Czochę i otoczono wspaniałymi ogrodami.

Przebudowa
Nowy właściciel Czochy nie poprzestał na kupnie. Wyłożywszy astronomiczną sumę 4 mln marek postanowił zamek odbudować i przebudować. Zadanie to powierzył znanemu architektowi Bodo Ebhardtowi, którego dziełem były m.in. przebudowa zamku Grodziec i projekty zapór na Kwisie. Za tak wielkie pieniądze Ebhardt przebudował obiekt, za wzór
mając jego XVIII-wieczne wizerunki. Największe zmiany poczyniono wewnątrz zamku, starając się jednak zachować ducha dawności. Perłą była wielka biblioteka Gütschowa, urządzona w stylu angielskim a zawierająca 25 tys. ksiąg. Dziś Czocha jest więc elektycznym zamczyskiem, dość harmonijnie łączącym relikty gmachu gotyckiego i barokowego
w nową niezwykle malowniczą całość.

Wielka kradzież skarbów Czochy
Podczas ostatniej wojny zamek w ogóle nie ucierpiał. Niemal do ostatnich chwil Gütschow przebywał w rezydencji, otoczonej legendarnymi zbiorami sztuki rosyjskiej (tzw. skarbem carów). Nie wiadomo też do końca czy – pochodzący z Lubania – równie legendarny konserwator zabytków Prowincji Śląskiej Günter Grundmann, który w przeróżnych zakamarkach Śląska poukrywał niemieckie zbiory muzealne i kolekcje dzieł sztuki wobec zbliżającego się frontu, nie skorzystał ze skrytek zamku Czocha.
Faktem jest, iż najpierw na zamku pojawili się Sowieci, nie dokonując jednak większych zniszczeń, poza spaleniem paru obrazów, podeptaniem ich i wrzuceniem do studni; potem nastała władza polska.
To, co działo się w Czosze na przełomie 1945 i 1946 roku, to wręcz modelowy przykład sposobu traktowania Ziem Odzyskanych przez pazernych neofitów władzy. Dzięki pracy lubańskiego pasjonata Janusza Skowrońskiego, owiane zmową milczenia wypadki zostały ostatnio publicznie wyjawione. Urzędnicy, którym powierzono „Dziki Zachód”, mieli zająć się m.in. zabezpieczeniem kosztowności i dzieł sztuki pozostawionych przez Niemców. Wobec ogromu bogactwa jakie znajdowali, często jednak sponiewierali się i zamiast
przekazywać skarby do zbiorów państwowych, których centrum stanowił Wawel, po prostu kradli je i znikali. Na zamku Czocha w wielu skrytkach znaleziono dzieła, których spis robi wrażenie do dziś. Było tu m.in. prawie 300 ikon, pozłacanych i wysadzanych drogimi kamieniami, komplety srebrnych zastaw stołowych, każdy na kilkadziesiąt osób.
Wszystko liczono na skrzynie i kufry. Największej kradzieży zamkowych skarbów dokonał, według historyka z Lubania, burmistrz Leśnej, Kazimierz Lech.
Usunięty właśnie przez miejscową PPR ze stanowiska 1 lutego 1946 roku spakował manatki i z zamkową bibliotekarką znającą dobrze zakamarki obiektu, Krystyną von Saurma, wyjechał z Leśnej –ciężarówką wypełnioną kosztownościami Czochy. Jak udało się im przekroczyć granicę, można jedynie przypuszczać. Znalazłszy się w amerykańskiej strefie
okupacyjnej, burmistrz Leśnej skutecznie zniknął z pola widzenia historii. Tego samego dnia z częścią zdeponowanego na posterunku skarbu zamkowego równie skutecznie „rozpłynęli się” miejscowi stróże prawa: komendant i jego zastępca z posterunku MO w Leśnej. Z kosztownościami zniknął z Leśnej także zastępca burmistrza. W okolicach Wałbrzycha zatrzymano drugą ciężarówkę pełną skarbów Czochy. Znajdował się w niej m.in. szef referatu kultury i sztuki z magistratu w Lubaniu Kazimierz Orlicz. Zatrzymanie ciężarówki i wytoczenie pokazowego procesu złapanym i rzekomym szabrownikom (nie obeszło się bowiem bez oskarżeń niesłusznych) nie uchroniono jednak skarbu przed grabieżą. Zdeponowany w archiwum miejskim w Jeleniej Górze, stał się łupem kierownika miejscowego muzeum, Zygmunta Wereszczyńskiego, który znanym obyczajem „wyparował” razem z dziełami sztuki. To, co obejrzysz na zamku dziś, zwiedzając jego wnętrza jest więc jedynie marną, a i tak robiącą wrażenie resztką jego dawnego bogactwa.
Zamek Czocha nie miał może po wojnie największego szczęścia, ale i tak można mówić w jego przypadku o jakimś szczęściu na tle dziejów Dolnego Śląska. Podczas, gdy większość zamków i pałaców Ziem Odzyskanych zrujnowano kompletnie, Czocha zachowała się do dziś w całkiem niezłym stanie jako budowla i zespół ciekawych wnętrz. Stało się tak, dlatego, iż obiektem po wojnie zainteresowało się wojsko. Przez pewien czas zamek stanowił ośrodek dla politycznych uchodźców z Grecji.
Najdłużej, bo do 1996 roku był jednak ośrodkiem wypoczynkowym pracowników sił zbrojnych. Od paru lat w początkach czerwca odbywają się Dni Zamku Czocha. W trakcie weekendu obejrzeć można walki rycerskie, wybory zamkowej królewny, posłuchać naukowych wywodów i zwyczajnie pobiesiadować. Czocha jak każdy szanujący się zamek ma legendy. Nocą zamkowymi murami przechadza się Biała Dama, brzęcząc monetami nieznanej waluty. Czasami spotkać można też Czarnego Rycerza. Najbardziej mroczne podania wiążą się  jednak ze studnią, którą znajdziesz na dziedzińcu niedaleko wejścia do kawiarni „Grota”. Nazwa – Studnia Niewiernych Żon, każe domyślać się ponurej tajemnicy. Legenda studni sięga czasów, gdy nie lekceważono zdrady małżeńskiej i surowo ją karano. Panowie na Czosze przez stulecia wrzucać mieli do 40-metrowej czeluści damy, co do których wierności żywili jakoweś podejrzenia. Aby piętno zdrady wypalić doszczętnie rozwścieczeni rycerze nie poprzestawali na wrzucaniu cudzołożnic do studni. Dzieci z nieprawego łoża także nie miały prawa nacieszyć się życiem. Zamurowywano je żywcem w zamkowych ścianach. Do dziś co wrażliwsi słyszą ponoć niemowlęce łaknie.

 
 

tanie noclegi Czocha

 
 
 
 
 
 
 
Zalew i zapory

Szalejąca regularnie górska Kwisa skłoniła pruskie władze do przeprowadzenia szeregu inwestycji hydrotechnicznych. W 1900 roku rozpoczęto w malowniczej przełomowej dolinie rzeki wielkie budowy. Kwisa płynie niemalże wprost na północ z okolic Świeradowa, ale za Gryfowem gwałtownie skręca na zachód i kierunek ten zachowuje aż do Leśnej, za którą znów skręca na północ. Na przedpolach Leśnej powstała piękna, kamienna tama wysokości 35 m i długości 135 m oraz elektrownia wodna, a za tamą jezioro zwane Leśniańskim lub Czocha. Jezioro może pomieścić 15 mln m3 wody. Lewy brzeg jeziora jest lepiej zagospodarowany. Prawy – gdzieniegdzie dziki. Jezioro wije się wśród zalesionych usianych skałkami wzgórz, wolne jest od tłumów, stwarzając fantastyczne warunki do wypoczynku.

120-hektarowy brat Jeziora Leśniańskiego. Drugi z pięknych zbiorników w przełomowej dolinie Kwisy. Jezioro powstało po spiętrzeniu wód rzeki w latach 20. Obecnego stulecia. Tama jest dużo mniej imponującą budowlą niż zapora w Leśnej (ma tylko 23 m wysokości), ale z pewnością należy do obiektów wartych zainteresowania. Pomiędzy
tamą złotnicką a Jeziorem Leśniańskim Kwisa płynie uroczą zieloną doliną, gdzie eldorado mają wędkarze. Wijąc się wzdłuż zalesionych zboczy przełomu, Jezioro Złotnickie przypomina zresztą bardziej szeroką rzekę niż zbiornik. Lewy brzeg zbiornika ma charakter bardziej rekreacyjny. Prawy to skałki, zieleń i cisza. Nazwa zbiornika pochodzi od
leżącego w jego sąsiedztwie dawnego miasteczka Złotniki.

 
 
 
 
 
 
Klimat

Klimat Pogórza Izerskiego kształtuje się pod wpływem mas powietrza napływających znad Atlantyku i Skandynawii, rzadziej znad północnej Afryki i południowej Europy. Jest to zatem klimat o dominujących cechach oceanicznych, umiarkowanie chłodny i wilgotny. Najzimniejszym miesiącem jest styczeń, najcieplejszym lipiec, przy czym rozkład temperatur pozostaje w związku z wysokością: przeciętnie co 100 m temperatura obniża się o 0,5oC. Suma opadu rocznego wynosi od 870 do 1020 m. Maksimum opadowe wypada w lipcu, minimum w lutym. Śnieg utrzymuje się ok. 50 dni. Dominują wiatry zachodnie: zimą z południowego zachodu, latem z północnego zachodu. Najkorzystniejsze warunki pogodowe panują we wrześniu i w lutym – marcu. Średnia roczna temperatura powietrza wynosi 6,4oC. Okres wegetacyjny [ z temperaturą powyżej 5oC] trwa około 30 tygodni, a lato termiczne [ temperatura powyżej 15oC] – około 11 tygodni.

Gleby
Występuje zdecydowana przewaga gleb średnich (IV klasa) – 54,5% powierzchni użytków rolnych i dobrych (III klasa) – 37,2%. Najlepsze gleby występują w obrębach wiejskich: Grabiszyce Dolne, Kościelnik Górne, Kościelnik Średni i Szyszkowa, a najsłabsze w obrębie: Świecie, Podbiedna, Stankowiec i Wolimierz.

Hydrologia
Cały obszar Gminy Leśna leży w dorzeczu górnego odcinka rzeki Kwisy. Charakteryzuje się on zmiennymi przepływami wody, co przy gwałtownych i długotrwałych opadach latem, lub szybkim tajaniu śniegów wiosną stwarza groźbę powidzi. Dla zapobieżenia powodziom wybudowano na Kwisie dwa zbiorniki retencyjne: Leśniański i
Złotnicki, które spełniają również istotną funkcję rekreacyjną oraz krajobrazową. Na terenie gminy Kwisę zasila szereg potoków, największymi z nich są dopływy lewobrzeżne: Bruśnik, Miłoszowski Potok i Grabiszówka.  
Na terenie gminy występują wody podziemne:
• warstwowe – w osadach holoceńskich (zwierciadło wody od 0 do 2 m),
• szczelinowe – w osadach pleistoceńskich (zwierciadło wody na większych głębokościach).
Zbiorniki Leśniański i Złotnicki winny podlegać szczególnej ochronie przed zanieczyszczeniem.

Surowce mineralne
Na terenie gminy występują następujące rodzaje skał:
• Metamorficzne, pochodzące z wieku prekambryjskiego – gnejsy, granitognejsy, granity, łupki kwarcowo-łyszczykowe, łupki amfibolitowe i skały kwarcowe;
• Wulkaniczne, pochodzące z okresu trzeciorzędowego – bazalty i tufy bazaltowe;
• Osadowe, pochodzące z okresu trzeciorzędowego – osady ilastopiaszczyste (ze znacznym udziałem iłów kaolinowych) i utwory żwirowe oraz pochodzące z okresu czwartorzędowego – żwiru i piaski wodnolodowcowe, atakże utwory gliniaste.
Według innej klasyfikacji, surowce występujące na terenie gminy można podzielić na zwięzłe, okruchowe oraz ilaste.

Na terenie Gminy Leśna udokumentowano następujące złoża surowców mineralnych:
• Miłoszów – bazalt,
• Grabiszyce Średnie – bazalt,
• Stankowice – kruszywo naturalne,
• Smolnik – bentonit,
• Leśna/Miłoszów – bentonit,
• Liściasta Góra – bazalt,
• Grabiszyce Górne – kruszywo naturalne.
Cztery pierwsze złoża były już eksploatowane w przeszłości, natomiast w przypadku pozostałych – eksploatacji dotąd nie podjęto.

Na terenie Miasta i Gminy Leśna znajduje się 14 pomników przyrody, z czego 12 dotyczy przyrody ożywionej, a 2 nieożywionej. Pomniki przyrody ożywionej to drzewa, które wyróżniają się z otoczenia ciekawą formą, rozmiarami, czy wiekiem. Najwięcej z nich – pięć znajduje się na terenie przedszkola w obrębie Smolnik, obsługującego głównie miasto Leśna, a trzy wokół Zamku Czocha w Stankowicach – Suchej. Również trzy pomniki przyrody ożywionej znajduje się na terenie
miasta Leśna. Dwa obiekty są pomnikami przyrody nieożywionej. Są nimi wulkaniczne stożki zbudowane ze skały bazaltowej, położonej na południowy zachód od Leśnej, na terenie obrębów wiejskich: Smolik [stożek perkuna] i Miłoszów [stożekŚwiatowida], w odległości ok. 800 m od siebie.

Oprócz wymienionych powyżej pomników przyrody na terenie gminy występują obiekty o wymiarach pomnikowych.
Wśród drzew kwalifikowanych do objęcia ochroną występują: 
  • lipa drobnolistna (Tilia cordata), 
  • buk pospolity (FagusSylviatica), 
  • dąb szypułkowy (Quercus robur), 
  • kasztanowiec biały (Aesculus hippocastanum), 
  • miłorząb japoński (GingoBiloba), 
  • jodła jednobarwna (Bies Concolor), 
  • cyprysik Lawsonia (Chamaecyparis Lawsoniana), 
  • wiąz szypułkowy (Ulmu Lewis), 
  • sosna wejmutka (Pinus Strobus), 
  • jodła biała (Bies Alba), 
  • sosna czarna (Pinus Nigra), 
  • choinka kanadyjska (Tsuga Canadensis), 
  • klon jawor (Acer Pseudoplatanus), 
  • wiąz górski (Ulmu Glabara),
  • grab pospolity (Carpinus Betulus).

 
 

Agroturystyka Leśna | Warsztaty Decupage

 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego